NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
- Bir mi olsun, iki mi? - Üç olsun.
Üç.
Nasılsın, Tracy?
Tracy de kim?
Taksit var mı?
Bankacı mıyım ben?
Takılıyorum sadece.
Ne?
Evet!
Bum!
Vay. Bu ne büyük sevgi.
Teşekkür ederim.
Çok teşekkür ederim.
Konuya girelim.
Biliyorsunuz, bana Walmart kamyonu çarptı.
Yine de şanslıydım.
Ya Bob’s Ucuz Mobilya kamyonu çarpsaydı?
Adamlarda para yok.
Rico diye bir şoför. Ehliyet yok, sigorta yok.
Ruhsat yok.
Göçmen Bürosu peşinde.
Sakatken bile Walmart’a gidiyordum.
Hâlâ en düşük fiyatlar onlarda.
Benim tazminattan sonra her şey bir sent zamlandı.
Hâlâ ayaktayım. Ama sonuçta boktan herifin tekiyim.
Boktan bir herifim.
"Sadece iyiler erken ölür," derler.
Tanrı beni cennette görünce "Olmaz," dedi.
"Bu puştu geri gönderin.
Üçüncü sınıfta yaptığı salaklık için 89 yılı tamamlayacak.
Öğretmenin masasına bok koymuştu.
Sırf Sosyal Bilgiler’den kaldı diye."
Cennette birkaç tanıdıkla karşılaştım.
Biggie Smalls’ı gördüm. Kilo vermişti.
Diyabeti kontrol altına almıştı.
Elvis Presley hâlâ berbat halde.
Kızartmadan vazgeçemiyor.
Ol’ Dirty Bastard on çocuk daha yapmış.
Michael Jackson işin içyüzünü anlattı.
"Aslında o Pepsi reklamında ölmüştüm," dedi.
İş sürsün diye bir benzerimi buldular.
O hergele de kafayı yedi.
Pencereden bebek sarkıtmalar...
Battaniye diye isim koymalar...
Konu Latoya ve o şempanzeye geldi.
"Duymak istemiyorum," dedim.
"Bu işin sonu iyi değil."
Sevmediğim bazı tipleri de gördüm.
Bana borç takmış bir herifi gördüm.
Tanrı’ya, "Borcu varken niye cennette?" dedim.
"Enayilik edip borç vermeseydin," dedi.
"Luther borcunu hiç ödemez.
Herif kokainman. Hasta.
Şimdi dünyaya dön ve paranı daha akıllıca kullan."
"Tanrı’nın işine akıl sır ermez," dedim.
O da bana bazı sorular sordu.
Bir gün cep telefonundan bir resim gösterdi.
Instagram’da Kim Kardashian’ın resmi.
"Bu memeler ve popo nedir?" dedi.
"Bunları ben yapmadım.
Ve niye bunları bütün dünyaya gösteriyor?
Evli ve iki çocuğu var.
Ama en azından Ray J’in siki içinde değil."
Komadayken beyaz ışığı gördüm.
Ama ona doğru gitmedim, çünkü polis sandım.
Zaten polis peşimde.
Sabıkan varken cennete giremiyorsun.
Her şey defterine yazılıyor.
Her şey.
Kaza geçirip komaya girmeden önce...
üç Kardashian vardı: Kim, Khloé ve Kourtney.
Komadan bir çıktım, altı kişi olmuş lavuklar.
Üstelik birisi 1976’da dekatlon birincisi olmuş.
Tahıl kutusuna resmini koymuşlar.
Caitlyn, yaşlı ama hoş. Onu çok pis beceririm.
Caitlyn benimkini alabilir. Onu çok pis beceririm.
Götünden hamile bırakırım.
Eski kafalıyımdır. Geri çekmem.
Şimdi kukusu olmayabilir, ama ben ona bir tane açarım.
Götünden bir göt daha çıkar.
Caitlyn’in götü böyle.
Hastaneye etekle gitmek zorunda kalacak.
"Şey, pardon, götümden göt sarkıyor."
"Hemoroit mi?"
"Hayır, götümden göt sarkıyor."
"Yani kolit mi?"
"Hayır, götümden göt sarkıyor!"
"Adınız?" "Caitlyn."
"‘C’yle mi, ‘K’yla mı?"
"Adım Bruce, kaltak!"
Korkunç sağlık sorunları yaşadım.
Travmatik beyin hasarı oluştu.
Yüz kemiklerim, kaburgalarım kırıldı.
Uyluk kemiğim un ufak oldu.
Ama doktoruma hep şunu sordum:
"Sikim yerinde mi?
Uyluğu boş ver, pezevenk. Bana sik lazım."
Ne korkunç olurdu. Komadan çıkıyorsun ve doktor,
"Penisinizi kestik," diyor.
"O zaman ben komaya dönüyorum, pezevenk.
Öldür beni. Niye yaşıyorum ki?"
Herkese dava açacağım.
Hastaneye, doktorlara ve özellikle de karıma.
Çünkü bana sürekli çüksüz hergele derdi.
Sikin gitmiş.
Hâlâ normal olmaya çalışıyorsun.
Kulüpte kadınlara asılıyorsun.
Bir bok yapamazsın.
"Ne haber, bebeğim?
Evime gelsene.
Sana deliler gibi sürtünürüm.
Ateş yakıp etrafında kukularımızı birbirine sürteriz.
Hadi gel, sürtünelim.
Sürt.
Oh, sürt.
Oh, sürt."
Ben kenar mahalle çocuğuyum.
Komadan çıkınca bir hafta gözlerim görmedi.
Bizim orada bir an bile gözünü kapatamazsın.
Odamdaki eşyalar bir bir eksilmeye başladı.
Bir gün bir baktım, amcam kalp monitörümü götürüyor.
"Makineme ne yapıyorsun?" dedim.
"Senin için tutuyordum," dedi.
Başka hastaneye satacaktı.
"Makinemi yerine koy, pis keş."
Komadan çıkınca,
bütün akrabalarım hastaneye geldi. Beni çok sevdiklerini söylediler.
Bütün akrabalarım beni çok sevdiklerini söylediler.
Büyükannem dışında.
Her yaşlı siyah kadın gibi, sadece eğitimi düşünüyor.
"Büyükanne," dedim.
"Başardım.
Hayattayım."
"O zaman liseyi dışarıdan bitir," dedi.
"Oku da adam ol. Bir fırsatın daha oldu."
"Ama, büyükanne, 30 Rock’ta oynadım ben," dedim.
"Lise diploman olsa 60 Rock’ta oynardın," dedi.
"Al şu lise diplomasını.
Al şu lanet diplomayı."
Yaşlı Güney kadınlarından. Kilise falan.
Sürekli dua ediyor.
Bir sabah uyandım. Dua ediyordu.
"Büyükanne, başımda dua etme," dedim.
"Zaten öldüm ve cennette Tanrı’yla konuştum."
"Ne dedi?"
"‘Büyükannene söyle, sesini kessin, ’ dedi.
‘O ve Tim Tebow yüzünden hiç uyuyamıyorum.
Dünya yanıyor ve ben söndüremeyecek kadar yorgunum.
İsa, kıs şu müziği.’"
Büyükannem bir Yehova Şahidi.
Evet, doğru.
Sabah sekizde evinize gelmelerine gıcık oluyorsanız
bir de uyluk kemiğiniz kırıkken hastaneye gelmelerini düşünün.
Kaçamıyorsun.
Küfredip kovamıyorsun. Kapıyı çarpamıyorsun.
Watchtower dergileri birikmeye başlıyor.
O gelince yeniden komaya girmiş gibi yapıyordum.
"Kıpırdıyor." "Kıpırdamıyorum.
Komadayım."
O zaman da zenci ilahileri söylüyordu.
Tanrım, Tanrım, Tanrım
Evde bile bunları söyler.
Tanrım, Tanrım, Tanrım
"Kes şunu, büyükanne," dedim.
"Tarlada pamuk toplamıyorsun.
Evinin mutfağında torunlarına peynirli tost
yapıyorsun."
Sivil Haklar aktivistiydi.
Bir keresinde siyahlardan nefret eden beyazların olduğu bir restoranda
yemek yemek için 50 kilometre yol yürümüştü.
Yani onu odamdan çıkarmak için hiçbir şey yapamazdım.
Hiçbir şey.
Ama nekahet devresinde etrafında akrabaların olması iyi oluyor.
İyileşmen için güç ve motivasyon sağlıyorlar.
Onlardan kurtulmak için iyileşiyorsun.
Evden ayrılma isteğinizi hatırlayın.
"Bu çatlaklardan kaçmam lazım.
Şükran Günü ve Noel tamam,
ama her gün katlanamam. Hayır!"
Gelmesinden en çok korktuğum kişi,
Flossie Teyze’ydi.
Çünkü beni sevdiği için gelmiyordu.
Sadece aile saçmalıklarına dahil olmak istiyordu.
Her aile saçmalığına dahil olan teyze modeliydi.
Daha odama ulaşmadan
sesi geliyordu.
"Sen kime pis zenci diyorsun?"
Tanıdığım en katı ve kötü ruhlu insandır.
Hastane odasının köşesinde bir koltuğa kurulup
her gelene laf ediyordu.
"Bu kaltak da kim böyle?
Daracık giyinmiş, bir de naylon çorap giymiş."
"Flossie, o benim hemşirem."
"Ne olacak? Bence sersem tavuğun teki.
Gıt gıt gıdak.
Sana sürtünmesi gerekmez.
Kolunu okşuyor, moral veriyor falan.
Sana dokunuyor. Sen evli bir adamsın, Tracy.
Orospunun teki.
Hastane orospusu."
Kimseyi beğenmez.
Büyükannem şu anda 84 yaşında.
72 yaşında liseyi dışarıdan bitirdi.
Onunla çok gurur duyduk.
Çok gurur duyduk.
Onun için aile içinde büyük bir parti düzenledik.
Teyzem yine köşede: "Kaltak hâlâ aptal."
"O senin annen, Flossie."
"Ne olacak?
Üniversiteye mi gidecek?
Buraya Köle Kaçış Yolu’ndan mı geldi?"
Resmen kötü ruhludur.
Ailemde kimse öyle değil.
Kocası Bobby’ye karşı bile kötüdür.
Bobby’yi çok severim. Çok iyidir.
Kasaptır. Ama okuma yazması yoktur.
Onu nasıl tanıtıyor, biliyor musunuz?
"Merhaba, bu, kocam Bobby. Kıt akıllıdır."
Sırf onula alay etmek için korkunç şeyler yapar. Mesela Noel’de
talimatları okuyamayacağını bildiği halde oyuncakları ona kurdurur.
"Hey, Bobby, çocukların oyuncaklarını kur.
İzleyin şimdi."
Bobby elinde talimatlarla çırpınır.
Zihinsel özürlü birinin idamını izlemek gibi.
Sedyeye bağlanmış götürülürken "Yarın görüşürüz," dermiş gibi.
Katlanılmaz biridir.
Üç de abisi var.
Büyük amcamın adı Marvin.
Adı Hapishane Kuşu’ydu, çünkü tanışamadık.
Doğduğumdan beri hapiste.
Son suçu,
bir durakta bir çocuğun iPod’unu çalması oldu.
iPhone bile değil.
Bu kadar eskimiş bir şey çaldığı için fazladan üç yıl verdiler.
Aptal hergele.
İlk suçu,
New Jersey Otoyolu’ndaki bir kamyon durağında fahişelere
çalıntı jambon satmaya çalışmasıydı.
Kamyonla yanaşıp "Bir hindili sandviçe ne verirsin?" diyormuş.
"Siktir, jambon için sikini emmem."
Ama malını satmak insanı acıktırıyor.
Derken fahişeler kamyonun önünde sıraya girmiş.
"Bir salamlı ver."
Camı indiriyormuş. "Döneceğini biliyordum.
Döneceğinizi biliyordum."
Ama pezevenkler ona kızmış.
Jambonlardaki sodyum yüzünden
fahişelerin göbekleri şişmiş.
"Onu buradan atalım," demişler.
"Bu otoparktan atalım. Gitmesi lazım.
Burası kamyon durağı. Burada karı satıyoruz.
Bu kızlar ağır bir iş yapıyor."
Duruşmada hâkim sordu:
"Otoyoldaki kamyon durağında fahişelere çalıntı jambon satmak
nereden aklına geldi?"
Aptal herif "Orospuların da yemesi lazım," dedi.
Ama Flossie’den korkardı.
Bir defasında Flossie geldiğinde çok gerilmişti.
Ziyaretçi odasında onunla sohbet etmeye çalışıyordu.
Boş boş konuşuyordu.
"Şükür cuma günü geldi."
Flossie, "Hapishanede her gün cuma, hergele," dedi.
"Pazartesi, salı yok.
Sadece götten sikildiğin
ve sikilmediğin günler var."
Amcam gardiyana bağırdı: "Çıkarın beni!
Taciz bu!"
Hücresine götürülürken Flossie bağırdı:
"Dua et bugün şansın yaver gitsin ve üstte ol, hergele."
Ailem manyak.
Hepinizin ailesinde hiç bulaşmadığınız karanlık bir taraf vardır.
Kafasını sallıyor. Evet, hepinizin ailesinde var.
Boktan insanlar ve bir şekilde akrabanız.
Kimden bahsettiğimi anladınız.
Şükran Günü yemeğine gidersiniz.
Babanız sizi götürür. Arka koltuktasınız.
Size dönüp "Yarım saat oturup kalkacağız," der.
Pis hergeleler.
Varırsınız. Yemek yenecek, ama evi bok götürüyordur.
Hindi yerken bir hamamböceği çıkar.
Babanız "Lanet olsun! Gidiyoruz!" diye bağırır.
"Barbar bunlar.
Alman çoban köpeği ve göt kokuyor burası.
Bu puştların evinde şişe su bile içilmez.
Ve bu tavuk daha tam ölmemiş.
Çekip gidelim."
Onlar size gelince daha da kötü.
Gecenin 12’sinde salak bir kuzen kapıya vurur.
Annenizin üstünde yırtık pırtık bir gecelik vardır.
Tam şuradan yırtıktır. Memesinin yarısı ortadadır.
Kocaman bir meme ucu. Memesini çikolataya batırmış gibi.
"Kim o?"
"Benim, Jimmy."
"Jimmy gelmiş. Jimmy gelmiş."
Babanız tipsiz öküzün tekidir.
Rengi atmış donuyla çıkar.
Dizinden ameliyat olmuştur. Kocaman bir dizliği vardır.
Kalkar, topallayarak kapıya gider.
"Lanet olsun, Jimmy.
Televizyonumu çaldın ulan.
27 inç Zenith televizyonumu.
Polisi ara."
Aileler böyledir.
Benim ailem kafadan kontak.
Ailem deli.
Büyük bir ailem var.
Ailenin başında da bir sürü yaşlı var.
Bunlar ölmeye başladı.
Tazminat aldım diye
cenaze paralarını bana ödetecekler.
O zımbırtı da dünyanın parası.
Lavukları karşıma aldım ve "Durun," dedim.
"Bazılarınızı yakmamız lazım.
Tabut mabut da yok.
Sizi pizza gibi fırına atacağız.
İlla gömülecekseniz kocaman bir tabut alacağım.
Bir de derin dondurucu.
O yıl ölenler aralık ayında toplu olarak gömülecek.
İşinize gelmiyorsa sizi cayır cayır yakarım.
Tamam, anladık, Siyah Hayatlar Önemlidir,
ama siz ölü olacaksınız.
Ölü zenciler önemsizdir."
Hepsi manyak.
Bir de beleşçi puştlardan çocuk yapan teyzemlerim var.
Bir sürü salak çocuk.
Bir de o çocukları üniversitede okutmamı bekliyorlar.
Sikişip doğuran sizsiniz.
Harcını da siz ödeyin.
Eğitim bence de önemli.
Ama Zenci Eğitim Fonu değilim.
Ya basket oynasın ya da 36 metreyi 4,3’te koşsun pezevenk. Yoksa boku yer.
Darılmaca yok. UPS’te çalışsın.
Komadan çıkınca derin şeyler hissettim.
Köklerimi öğrenmek istedim.
İnternetteki ancestry.com zımbırtısına baktım.
Sonuç geçen hafta geldi. Tablom şöyle:
%25 Yerli Amerikalı, %25 Afrikalı Amerikalı, %10 İrlandalı.
"Brooklyn’li Zenci" desen yeter.
Bakın.
Brooklyn’de köklü bir aileden geliyorum.
Toplu konutlardanım.
Beyazlara toplu konutu anlatayım.
Aslan Kral filmi vardı ya?
Orada Mufasa, Simba’ya şöyle diyordu:
"Işığın değdiği her şey bizim."
"Şu karanlık yer neresi?"
"Orası toplu konutlar, pis zenci.
Oraya gitmek yok, pezevenk. Gurur Kayası’ndan kaldırma götünü.
Anladın mı?
Orada pitbull’lar ve Hispanik çeteler var.
Scar Amcan da çete üyesi.
Kafasında o yüzden kesik var.
Götünü Gurur Kayası’ndan ayırma."
Kenar mahalle çocuğuyum. Manyak bir yer.
Manyak bir yer.
Artık normal isim bile kullanmıyorlar.
Five-Percent dini çıktığından beri
hergeleler kendileriyle alakası olmayan isimler aldılar.
Adamın adı Bilgi, ama bir bok bilmiyor.
Adı Evren, ama mahallesinden hiç çıkmamış.
Eşsiz diye bir pezevengin tek yumurta ikizi var.
Aptal pezevenk.
Hastanedeyken Brooklyn’deki bütün arkadaşlar aradı.
Mesela Jay Z aradı.
- Chris Rock aradı. - Seni seviyoruz, Tracy!
Ben de seni.
Hadi şimdi memeni göster.
Dediğim gibi, Brooklyn’deki bütün arkadaşlar aradı.
Bütün arkadaşlar. Jay Z aradı. Chris Rock aradı.
Eddie Murphy aradı. Mike Tyson aradı.
Evet, Mike da aradı. "Tracy," dedi.
"Sen de kimsin ulan?" "Benim, Mike Tyson.
Taburcu olunca sana geleceğim.
Güvercin uçururuz, yüzümüze dövme yaptırırız."
"Hayır, gelmeyeceksin, Mike," dedim.
"Zaten beynim dağılmış, bir de senin manyaklığını çekemem.
Kamyon çarptıysa aptal değiliz."
Komadan çıktığımda çok acayiptim.
Acayip şeyler yapıyordum. Doktorlar karıma,
"Beyin travmasından," dedi.
Karım doktorlara "Hayır," dedi.
"Hayır.
Bu herif eskiden de böyleydi.
Kaza belki manyaklığını azaltır diye umuyordum."
Çalışmayan eski bir televizyon gibi. Hadi çalış be.
Archie Bunker başlıyor.
Ah, Glenn Miller ne güzel çalardı
Beynim hakikaten darmadağın olmuştu.
Komadan çıkınca kafamda bir Donna Summer şarkısı çalıyordu.
Nedense kafamda bir Donna Summer şarkısı çalıyordu.
Ama sözlerini hatırlamıyordum. Donna bütün gün...
Radyoda
Bütün gün bu saçmalığı söylüyor.
Radyoda
Sözleri hatırlayamıyordum ve ödüm kopuyordu.
Bunun sözlerini ve başka basit şeyleri hatırlayamazsam
beni asla taburcu etmezler, diyordum.
Bütün gün.
Radyoda
Sonra birden dank etti.
Lanet şarkının sözlerini hiç öğrenmemiştim!
Bence Donna Summer bile bilmiyordur. Şarkıyı kendisi yazdığı halde.
Ama şu kadarını söyleyeyim,
hastanedeyken habire mastürbasyon yapıyordum.
Bütün gün asılmaktan başka bir şey yapmıyordum.
Çalışan tek yerim orasıydı.
Bu sik az dayak yemedi.
Alacaklısıymış gibi dövdüm onu.
Paramı ver ulan.
Sikim sağ elimi polise şikâyet etti.
Sol kolumun rotator kılıfı yırtıldı.
Tommy John ameliyatı geçirdim.
Bir gün kalp monitörü öttü. Hemşireler koşarak geldi.
Yine asılıyordum.
Biri şu salağa fal açmayı falan öğretsin, dediler.
Bulmaca falan da olur.
Fizyoterapi gördüm.
Fizyoterapistim hep yanımdaydı.
Çünkü iyileşince karımla evlenmeyi planlıyorduk.
Nikâhta mihraba onun yanında yürümek istiyordum.
Koltuk değneği ya da baston kullanmadan.
O yüzden fizyoterapistim hep yanımdaydı. Ama ilk gelişinde
kapıyı açtım ve "Oha!" dedim.
1,85 boylarında beyaz bir kadın.
Sarı saçlı, mavi gözlü. Ve hiçbir beyaz kadında öyle bir kıç görmedim.
Kocaman, biçimli, yağlı. Beli de ince.
Sanki Harlem’li siyah bir genç kızı yutmuştu.
Ulan.
Tam bir amazon. Tadına bakabilir miyim?
Tam bir fıstıktı. Bir keresinde
önümde eğildi. Kıç çatalı on santimetre falandı.
Ve çok güzeldi. Günbatımı gibiydi.
Sanki bir hamağa uzanmış,
piña colada yudumluyordum.
Bakmaya doyamadım.
Çok güzel bir kıçtı. O kıçı gören genç bir siyah asla okulu bırakmaz.
Bir gün bir kaza oldu ve sikim dışarı fırladı.
Bir baktım, sikim kadına sırıtıyor.
Sonra serenada başladı.
Radyoda
Ama kadın beni iyi çalıştırdı.
İyi çalıştırdı.
Beni yürütmeye kararlıydı.
Bacaklarımın arasına oturup beni esnetiyordu.
Kaslarımı ovup gevşetiyordu.
Ona bakakalıyordum.
Ve ona âşık olmaya başladım.
Ona tutulmaya başladım.
Gerçek aşk değil. Bu bir sendrom.
Florence Nightingale sendromu.
Bu, gerçek. Nightingale 1800’lerde Kırım Savaşı’nda hemşirelik yapmış.
Baktığı yaralı askerler
ona âşık oluyormuş.
Bunu yaşadım.
Bir gün karım beni yakaladı.
"Ne oluyor lan?" dedi.
"Niye sikin o kadına ‘Radyoda’ diyor?"
"Özür dilerim, hayatım," dedim.
"Onu değil, seni seviyorum.
Ciddi bir şey değil.
Sadece bir sendrom. Florence Nightingale sendromu."
"Peki, öküz, o zaman bende de bir sendrom var.
Kocaman Sikli Postacı sendromu deniyor.
Yalayıcı Havuz Temizleyici sendromu deniyor."
"İki sendrom birden mi?" dedim.
"İzleyebilir miyim?"
Konuşma terapistim iyi bir kadındı. Bana çok yardımı oldu.
O da hep yanımdaydı,
çünkü evlilik yeminini doğru söylemek istiyordum.
"Evet" yerine "Siktir" demek istemiyordum.
Benimle yakından ilgilendi.
Beyin travması yüzünden bazı günler kötü, bazı günler iyiydi.
Bir gelişinde kötü günümdeydim.
"Bay Morgan, söylediklerimi tekrarlayın,
tamam mı?" dedi.
"‘Adam köşede, ’ deyin.
‘Adam köşede.’"
"Adam köşede," dedim.
"Hayır, şöyle: ‘Adam’"...
"Böyle konuşuyorum!" dedim.
"Herkes adamı görüyor.
Başlatma köşedeki adamına.
Yeşil ceketi varsa Marvin Amca’mdır.
Köşede çalıntı jambon satıyordur."
Beni kırdığını anladı.
"İyi misiniz?" dedi. "İyidir," dedim.
"Hayır, söyleyin"...
"Böyle konuşuyorum dedim, kaltak."
Bu sefer ben onu kırmıştım.
"İyi misin?" dedim.
"İyidir," dedi.
"Kaltak benimle oynuyor," dedim.
"Bana kafayı yedirecek.
Tamam, kazandın.
Adam köşede."
Sakatlığımın en güzel tarafını anlatayım.
Kızım 14 aylıktı ve onun ilk adımlarını gördüm.
Ve o zaman...
Teşekkür ederim.
Bunu görme şansım oldu.
Çok önemli bir şey.
Bu bana yerimden kalkıp ilk adımlarımı atma gücü verdi.
Şimdi hayatta kızımla el ele yürüyoruz.
Çünkü yürümeyi beraber öğrendik.
Büyülü bir şeydi.
Büyülüydü.
Bunu asla unutmayacağım.
Hiç unutmam, bir gece ben ve karım Megan,
onun koridorda koştuğunu gördük.
İlk koşuşuydu. Boklu bezi kıçındaydı.
Ben de kıçımda boklu bezimle koşmaya başladım.
Onu yakalamaya çalıştım.
"Kaçma, kerata."
Sonra kızımla yarışmaya başladık.
Bir gün meme emiyordu.
"Benden iyi emiyor lan," dedim.
Tekniğini kaptım, çünkü anne sütü çok güzel.
Splenda’yla iyi oluyor.
Fazla şeker almamam lazım.
Dondurmacılar buna el atmalı.
Splenda ve Anne Sütlüden iki top lütfen.
Kâsede olsun.
Külahta istemem. Splenda ve Anne Sütlü. Teşekkürler.
Çok teşekkür ederim.
Sizi özlemişim.
Bu işi özlemişim.
Çok özlemişim. Sizi seviyorum.
Vay be, korkunç günlerdi.
Dönmeye hazır olduğumu anladım.
Çünkü bana en büyük desteği veren karım bana acımayı bıraktı.
O zaman anladım.
Çünkü bu kaza beni depresyona sürükledi.
Tina Fey, Kevin Hart gibi dostlarım çalışırken
ben seyrediyordum.
Sıkıntıdan yemeye başladım.
Çok kilo aldım.
Nihayet karım usandı ve kanepede
balina gibi yatışıma baktı.
Benden iğrenmişti.
Göbeğimde oluşan çizgileri sayar gibiydi.
Şöyle dedi: "Artık kalk
ve komedi kulübünde gösteri yap,
seni koca göbekli, götü boklu hergele."
Hemen fırladım ve "Döndüm!" dedim.
Bakın, size bir şey söyleyeyim.
Bir şey söyleyeyim.
Bir hiçsiniz. Kendinizi özel
hissetmenizin, çok zengin ya da güzel olmanızın hiç önemi yok.
Sağlık olmayınca bir hiçsiniz.
Bana inanın.
Hiçbir garantisi yok.
Kendinize bakmanız lazım.
Tiger Woods’a bakın. Dünyanın en iyi golfçüsüydü.
Ameliyattan sonra benim gibi sıradan bir zenci oldu.
Tiger Woods’un en çok siyaha benzeyen tarafı,
golf oynayamaması oldu.
Artık sizi bile yenemez.
Kariyerinin zirvesindeyken siyah değilim demesine inanamadım.
Düşündüm, "Tiger, babanın adı Earl Woods.
Tanıdığım her Earl Woods siyah.
Adamın beyaz minibüsü var.
Minibüsüyle balık satıyor.
Ve teyzemle sikişiyor.
Tiger, Harlem’da iki yarı kardeşin var.
Gidip gör onları.
Rodney ve Darius."
Tiger Woods’un düşüşü karısını aldatmasıyla başladı.
Bunu çoluk çocuk yapar.
Yanında dağ gibi karın var.
İnsan onu aldatmaz.
Yanında iyi bir kadın var. Demek istediğim, beyler,
şelale peşinde koşmayın.
Alıştığınız nehirlerde, göllerde kalın.
Genç kızları bırakın.
Sonra ağzınızda herpes çıkar.
Bütün eczacılar o kremin ne için olduğunu biliyor.
50’sinden sonra klinikte çoluk çocukla birlikte
sıra beklemeyin.
Mal gibi beklersiniz.
"Pardon. Doktor musunuz?"
"Hayır, belsoğukluğu için geldim."
"O da ne?"
"Eski bir zührevi hastalık."
"İğnelerimizi olduktan sonra bize bira alır mısınız?"
"Siz de bana genç kız bulun."
Bu, gelişim bozukluğudur. Büyümek zorundasınız.
Evet!
Zorundasınız!
18 yaşında yaptığınız şeyleri artık yapamazsınız.
Geçen gün Couples Therapy’yi izledim.
Orada Flavor Flav diye biri var.
Flavor Flav, 62 yaşında.
62 yaşındaki bir adama Flavor Flav falan demem.
Gerçek adın ne? Derek mı?
Boynundaki saati de çıkar.
Gelişim bozukluğu.
Adamın şapkasının bir tarafında okuma gözlüğü var.
Okuma gözlüğün varsa
artık onu gözünün önüne getir
ve San Diego Padres maçlarını izle.
Bir de kemer tak.
Gençler gibi düşük belle gezme.
Artık striptize gitmiyorum.
Bu da gelişim bozukluğu.
Striptize gitmiyorum.
Kaç şarkı parası
verdiğimin kavgasını etmekten bıktım.
Üç şarkı dedim.
Karışık kasetler sayılmaz.
Ailemle dolaşırken karıların beni
tanımasından da bıktım.
"Selam, Tracy.
Benim, Janet, yani Tarçın."
"Lanet olsun, Tarçın!
Bambam Odası dışında benimle konuşma."
Sevgililer Günü’nde çiçek getiren ihtiyarlardan olamam.
Striptiz kulübünde yani.
"Sana çiçek getirdim, Tarçın."
"Çok hoş. Şu vazoya koysana.
Önünü ıslatana kadar şu adamın kucağında dans edeceğim."
Gelişim bozukluğu. Kadınlar, sizde de var.
İki hafta önce karımla bir düğüne gittik.
Bir yaştan sonra dans şundan ibarettir.
İki adım.
Tek yapman gereken...
tek bir figürdür.
Göbek dışarı. Göbek içeri.
Tek yapman gereken budur.
50 yaşında bir kadının yanındaydık.
Karı kendisini Ciara sanıyordu.
İstifimi bozmadım. Ama içimden,
"Uyluğuma bir dokunsun...
onu yere sererim," dedim.
Böyle devam et, aptal karı.
Gelişim bozukluğu.
Madonna’da da gelişim bozukluğu var.
Genç görünmek için kim bilir kaç ameliyat geçirdi.
Bence sarkık anne memeleri güzel.
Bence güzel.
O memeler iki bebeği beslemiş.
Biraz dinlenmek hakları.
Memeler sezaryen kesiğine kadar sarkıyor.
Memelerle kuku arasında şu kadar kalıyor.
Bana sorarsanız,
kukuyla memeleri beraber yalamaktan güzeli yok.
Kadınlar bedenlerinizden utanmayın.
Utanmayın.
İlk aşkım 135 kiloydu.
Kenar mahallede. Ona Koca Mertis derlerdi. 135 kiloydu.
Benim bebeğimdi.
Dördüncü sınıfta tanıştık. O zaman 115 kiloydu.
Ona bayılırdım. Çıplak sikiştiğim ilk kızdı.
Çünkü lisede
pantolonun dizlerinde sikişirsin.
Biri gelirse diye.
Hemen toparlanmak için.
Mertis çıplak sikişmeye vardı.
Annesi geceleri işteydi.
Evine gidip on dakika sikişip
iki saat de uyurdum. Şimdi olduğu gibi.
Bir keresinde yine kukusunu parçalıyordum.
"Tracy, beni kaldırıp duvarda sik," dedi.
"135 kilosun, kızım," dedim.
"Omurgamda skolyoz var.
Sen beni kaldırıp duvarda sik."
Ve o da yaptı!
Duvara dayayıp canıma okudu.
Skolyozum da geçti.
Neyse ki duvar dayandı.
Bebeğimdi. Ama kalbimi kırdı.
Kalbimi kırdı. Un ufak etti.
Meğer mahalledeki herkese veriyormuş.
Herkese. Bunu acı bir şekilde öğrendim.
Bir keresinde onu domaltmıştım.
"Kimin kukusu bu?" diyordum.
Dönüp "Yani şu anda mı?" dedi.
"Şu anda senin, ama Derek gelince
onun olacak.
Ama şimdilik tadını çıkar.
Tadını çıkar."
Kıçına vura vura... "Tadını çıkar."
Kadınların her yerini severim.
Her yerlerini okşarım, severim.
Sezaryen kesiği olan kadınlarla sevişmeye bayılırım.
Küçük kesikleri demiyorum.
Eski tarz kesikleri diyorum.
Hani Frankenstein’ın alnı gibi boydan boya yararlardı.
"Arkadaş."
Yeni evlendim.
Yani yeniden evlendim.
İkinci kez. Bu kez yürümeli.
Birincisini berbat ettim.
Berbat ettim.
Bu kez yürümesi şart.
Nafaka dünyanın parası.
İkinci bir Walmart kamyonu gerekir.
Bir de Doritos kamyonu.
Bir de FedEx uçağı.
FedEx uçağı temiz bir 20 milyon bırakıyormuş.
Ama aklının, kolunun, bacağının yerinde kalması lazım.
Sadece gövden ve kafan kalırsa olmaz.
Arkadaşın seni Gucci sırt çantasıyla gezdirir.
"Beni plaja, karıların yanına koy.
Çok pişersem bağırırım, gelip alırsın."
Bir gövde ve üstünde biraz saç.
Bir gün topu atarsam hepinizin haberi olur.
Otoyolda siyahlar içinde bisiklet sürerken görürsünüz.
"Yine o haber minibüsü geçiyor."
İlk evliliğimi berbat ettim.
Berbat ettim.
Çok fazla içiyordum.
Çok içiyordum.
İlk alkol cezamı hatırlıyorum.
Polis düz çizgide yürü dedi, gidip ayağına bastım.
"Çek ayağını, pezevenk!" dedim.
Komik bulmadı. Beni tutukladı.
İkincisinde alete bile üfletmediler.
Kendim gidip polis aracına oturdum.
Ne içtiğimi biliyorum.
İki Long Island, üç Incredible Hulk kokteyli.
Gidelim.
Haklarımı kendim okudum. Konuşmama hakkına sahibim...
Sonra da feragat ettim.
Sonra siyahım diye kendimi öldüresiye dövdüm.
Grup terapisine gitmek zorunda kaldım. Felaketti.
Bir hergele kalktı,
"Alkol yüzünden evimi yaktım," dedi.
Öbürü "Alkol yüzünden intihar edecektim," dedi.
Ben de, "Hepiniz yalancısınız," dedim.
"Siz alkol değil, kokain almışsınız."
Alkol bunları yaptırmaz. Ben içince
bir tek sikimi çıkarıp şarkı söylemek istiyorum.
Eskilerden geldi Çok eskilerden
Hayatında yeri vardı
Kamu hizmeti yaptırdılar.
Sorun şu ki kamu beni görmek istemiyordu.
Ekranda görmek istiyorlar.
Arka bahçelerindeki otlara...
işerken değil.
"Jim’in bahçesinde bira içip otlara işeyen kim?"
"Canlı skeçlerde oynayan Tracy Morgan."
"Benim bahçeme işerse
ölü skeçlerde oynayan Tracy Morgan olacak."
Karım güçlü bir kadın.
Bana gücünü gösterdi. Çok güçlü.
Böyle tipsiz bir hergeleyle
seks yapmak için güçlü olmak lazım.
Wesley Snipes ile Biz Markie karışımı bir tipim var.
Kazadan sonra karımla ilk sevişmemizi hatırlıyorum.
Benimki kalktı.
Ama lisedeki gibi kalktı.
Kalktı.
Lisedeyken nasıl kalkardı, değil mi?
Benimki William Tell gibiydi.
Buradan kafanızdaki elmayı vurabilirdim.
Lise zamanındaki ereksiyonunu hatırlıyor musunuz?
Tuğla bile kırabilirdik.
Ama 40’larda, 50’lerde alt lige düşüyorsun.
Yarı sert olması için bile iki saat emdirmen lazım.
Kadının burnu kanıyor, rimeli akıyor.
Çenesi boa yılanı gibi kayıyor.
"Halin harap."
Hanımlar, sevişirken adamın sikine tükürün.
Sikine tükürün. Ben çok severim.
Nefret edermiş gibi.
Irkçı küfürler edin. "Seni Çekoslovak orospu"...
Lanet olsun.
Tükürün.
"Seni Ekvatorlu piç"...
"Meksikalı göçmen puşt"...
Lütfen tükürün. Lanet olsun.
Lanet sike tükürün.
Artık yaşlandım. Karımla birlikte olmak
artık farklı.
Seksten önce siyah alet çantası çıkarıyorum.
Çantada bir Zorro maskesi...
bir vibratör, yedek piller ve bir özür mektubu var.
"Özür mektubu ne için?"
"Anlayacaksın.
Anlayacaksın."
Kim olursanız olun, bir çiftseniz sikişmeye devam edin.
Mecbursunuz. İlişkiyi soğutmayın.
Sikişmeden birlikte yaşayan
ev arkadaşı olmuştur.
Baş ağrısı palavrasına kanmayın. Hep öyle başlar.
"Başım ağrıyor."
"İyi, sikim içindeyken ağrısın.
Bütün hafta direksiyon salladım. Bir sürü para döktüm."
Baş ağrısına kanmayın.
"Aspirin mi istiyorsun?
Aspirin mi?"
İlişkiyi soğutmayın.
90 yaşında olsanız bile en azından ucunu sokun.
Tek atımınız kalsa bile yapın.
Sünnet derisiyle.
Ateşi söndürmeyin.
Ön sevişme sadece seksten önce olmaz.
Bütün gün sürer.
Onu hâlâ çekici bulduğunuzu bilmeli.
Mutfakta yemek yaparken
yanına gidip poposunu sıkın.
"Git başımdan, Robert.
Çocuklar burada. Git başımdan."
Araba kullanırken kırmızı ışıkta memesini elleyin.
"Kes şunu! Seninle oynamıyorum.
Seninle oynamıyorum."
Erkekler, karınızla sevişirken çoraplarınızı çıkarın.
Hanımlar, çoraplarını çıkarmamışsa sevişme sayılmaz.
Sıradan bir karşılaşma sayılır.
Karım benden 18 yaş küçük.
Tamam mı? Karım benden 18 yaş küçük.
Yaş farkı bazen biraz sorun oluyor.
Geçen gece biraz tartıştık.
"Bak, ben 47 yaşındayım," dedim.
"Seninle bütün gece Beyoncé muhabbeti yapamam."
"Ama Beyoncé ve Jay Z şov dünyasının zirvesinde," dedi.
"Haberin olsun, Jay Z’ye sadece Solange çarptı," dedim.
"Bana Walmart kamyonu çarptı."
Ona deliler gibi âşığım. O benim bebeğim.
Karıma deliler gibi âşığım.
Ama genç ve güzel bir karın varsa
ve ona çok âşıksan
ilişkide dezavantajlı taraf oluyorsun.
Çünkü onu terk edemezsin.
Onu asla terk edemezsin.
Afra tafra yapsan da terk edemezsin.
O da bunu bilir.
Geçen gün ona "Bana bak," dedim.
"Böyle davranmaya devam edersen bir sabah kalktığında
yine burada olacağım.
Siyah ecza çantası ve cappuccino’nla.
Hiçbir yere gitmem.
Hiçbir yere."
Gidemezsiniz.
Karım çok güzel. Yarı beyaz, yarı siyah.
Bunun hem iyi hem kötü tarafları var.
Bana pis zenci dediğinde hangi yarısı diyor anlamıyorum.
Siyah yarısı pis zenci diyebilir.
Ama beyaz yarısı diyorsa iş değişir.
"Pis zenci diyemezsin, kaltak!" demem gerekir.
"Seni beyaz orospu."
Aslında beyaz yarısıyla kavga etmek daha iyi,
çünkü beyaz bir kadın küfretmez ve organını aşağılamaz.
Kavga ederken seni dinler...
oflayıp poflar
ve sonra yan odaya geçip avukatını arar.
"Uzlaştırılamaz farklılık" lafını kim buldu sanıyorsunuz?
Siyah bir kadın bulmuş olamaz.
Onlar her farklılığı uzlaştırır.
Yeter ki bıçağı ve oklavası olsun.
Artık çok nezih bir mahallede oturuyoruz.
Bu yüzden kavga ettiğimizde...
fazla bağıramıyoruz, çünkü banliyöde yankı yapıyor.
Ne söylesen bir tur atıp geri geliyor.
"Hergele! Hergele. Hergele. Hergele.
Hergele! Hergele. Hergele. Hergele...
Eyvah! Eve biri girmiş."
Kenar mahallede yankı olmaz.
Hergeleler kavga eder sadece.
Ve evde biri var diyorsan gerçekten vardır.
Bana çarpan şoförü artık affettim.
Kızgın bile değilim.
Ama bütün beyaz komşularım ona çok kızgın.
"Sen çarpmasan bu pis zenci yanımdaki evde oturamazdı!
Kızlarım var benim.
Etraf melez çocuk doldu."
Tanrı bana ikinci bir şans verdi.
Bunu iyi kullanmalıyım.
İyi kullanmalıyım.
Özellikle evlilik konusunda. Karımı çok seviyorum.
Beni uyardı.
"Tracy, şunu bil," dedi.
"Hıyarlık et, ama şerefsiz olma."
Çünkü hıyar olmakla şerefsiz olmak farklı.
Hıyar bir yazını, şerefsiz 20’li yaşlarını mahveder.
Hıyar sana şişko der.
Şerefsiz diyabet ilacını satıp piyango bileti alır.
Artık kendimi kontrol etmeye çalışıyorum.
Karım bağırsa da ben bağırmıyorum.
Sadece odama gidip homurdanıyorum.
Geçen gün "kaltak" derken sesim biraz yüksek çıktı.
Siyah yarısı bunu duydu. "Sen kime kaltak diyorsun?
Yine kafana oklava yemek mi istiyorsun?"
Oflayıp pofladım ve odama geçip avukatımı aradım.
Kıskanç bir adamım.
Öyle olmak istemiyorum,
ama öbür dünyada herhalde olacağım.
Geçen gün karıma şöyle dedim:
"Tanrı korusun, senden önce gidersem...
iki yıl kukuyu kapat.
Sevgini göster. Başka kadınlara gidebilirsin.
Hayalet olarak sana musallat olunca kız kıza takılmanızı izlerim.
Ama başka bir adama gidersen onun kıçına tekmeyi basarım.
Tekme atılamıyorsa cep telefonu ya da şamdan kullanırım."
Çok ciddiyim.
Erken vermeye başlarsan o hergeleyle yiyişirken
duvardaki bir resmi düşürürüm.
"O burada!"
"Kim burada lan?
Sen işine bak. Bütün hafta direksiyon salladım.
Bir sürü para döktüm."
Ama cennete dönme zamanı gelince
hazır olacağım.
Korkmuyorum.
Hazırım.
Sorun yok.
Tanrı’yla tanıştım. İyi biri.
Biraz sert bir tip, çünkü Eski Ahit’ten.
Eski Ahit’ten.
Ama İsa kafa biri.
İsa’yla birlikte çok eğlendim. Kafa biri.
Çünkü Yeni Ahit’ten.
Nasıl biri, biliyor musunuz?
Her partiye katılan ve yanında
daima cigaralık getiren tiplerden.
O zamanlar cigaralık deniyormuş.
Bir köşeye çekilip cigara saran tiplerden.
Stevie Wonder’ın albümünün üstünde.
Partiye hayat katan adam.
İsa partide cigara sararken.
Kim geldi?
Jimmy Mack.
Gelsin. Adamımdır. İçeri alın.
Şimdi kim geldi?
Tracy Morgan.
O zenciyi almayın. Manyak o.
Geri gönderin.
İsa!
İsa, kıs şu müziği!
Babam.
Daha sakin bir şey koy.
Ben Tracy Morgan. Sizi seviyorum. Ben kaçtım.
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan